Metalepsis, anlatının birbirinden ayrı tuttuğu düzlemler arasındaki sınırın ihlal edilmesidir. Anlatıcı kurmaca dünyaya girer, bir karakter yazarı ya da seyirciyi fark eder veya hikâye kendi anlatıldığını açığa çıkarır. Böylece yalnız olay değil, olayın hangi düzlemde kurulduğu da görünür olur.