Kurumsal ses, bir müze, festival ya da yayınevinin kendini anlatırken seçtiği kelimeler, özne konumu ve hitap biçimidir. Basın bülteninin sıcaklığı veya sergi metninin tarafsızlık iddiası yalnız üslup değildir: kimden söz edildiğini, kimin emeğinin adlandırıldığını ve hangi çatışmanın yumuşatıldığını da düzenler. Bazen kurumun en görünür eseri, kendi cümlesidir.