Bir serginin seçkisi kadar duvar yazısı, salonun dolaşım biçimi ve kimin konuşmaya davet edildiği de küratöryel çerçevenin parçasıdır. Aynı eser biri için kişisel hatıra, diğeri için politik belge gibi kurulabilir; bu fark eserin özünden çok ona verilen eşlikte görünür. Çerçeve yalnız anlamı açıklamaz, izleyicinin hangi konumdan bakacağını da usulca dağıtır.