Bir sonuç, makul analiz kararları değiştiğinde de ayakta kalıyor mu? Duyarlılık analizi, bir araştırma bulgusunun varsayımlar, değişken tanımları veya yöntem seçimleri değiştirildiğinde ne ölçüde farklılaştığını inceler. Eksik veriler için başka bir makul varsayım kullanmak, uç gözlemleri farklı kurallarla ele almak ya da modelin biçimini değiştirmek buna örnek olabilir. Amaç, hoşumuza giden sonucu ikinci kez üretmek değil, ana sonucun hangi kararlara bağımlı olduğunu haritalamaktır.
Sonucun benzer kalması belirli seçeneklere karşı sağlamlık gösterir; ölçüm hatasını, karıştırıcılığı veya yanlış araştırma tasarımını kendiliğinden ortadan kaldırmaz. Tersine, etkinin yönü ya da pratik büyüklüğü makul seçeneklerle kolayca değişiyorsa tek analizden kesin hüküm çıkarmak güçleşir. Değerlendirmede yalnız anlamlılık etiketine değil, etki tahmininin ve belirsizlik aralığının nasıl oynadığına bakmak gerekir; yalnız tercih edilen sonucun korunduğu denemeleri göstermek ise pusulayı sonradan kuzeye çevirmektir. Benim için iyi duyarlılık analizi, sonucu savunmaktan önce kırılabileceği yerleri görünür kılar.