Bir toplu taşıma hattının hızı, yolculuğun bütünü hızlı değilse sınırlı değer taşır. İlk ve son kilometre, kullanıcının başlangıç noktasından toplu taşıma durağına ulaşmasıyla ana hattan indikten sonra varış noktasına erişmesi arasındaki bağlantı kesimleridir. Yaygın varsayım, ana koridora daha fazla araç koymanın erişimi kendiliğinden iyileştireceğidir; oysa güvensiz yaya geçidi, kesintili kaldırım, dik rampa, bisiklet parkı eksikliği veya aktarma beklemesi yolculuğu daha araca binmeden bozabilir. Darboğaz bu yüzden yalnız taşıt kapasitesi değil, kapıdan kapıya kesintisiz erişimdir. Bu kopukluk hareket kabiliyeti sınırlı kişilere, çocuklara, gece vardiyasında çalışanlara ve çevre mahallelere daha ağır yük bindirir. Daha kullanışlı ölçü, istasyonlar arasındaki süreyle yetinmeyip erişim ayağını, beklemeyi ve dönüş yolunu birlikte izlemektir; ana hat bazen tam çalışırken ağın kenarı hâlâ kesintidedir.