Kadrajın kenarı, sahnenin mutlaka bittiği yer değildir. Kadraj dışı alan; kameranın göstermediği, fakat ses, bakış, hareket veya kurgu yoluyla sahnenin parçası olarak kurduğu uzamdır. Görünmeyeni seyircinin tamamlamasına bırakırken bilgiyi de seçerek saklar.
Bir karakterin çerçevenin dışına çevirdiği baş, pahalı bir dekor kadar kuvvetli çalışabilir: mekân gösterilmeden yön kazanır, tehdidin görüntüsü yerine etkisi dolaşır. Sinema burada bütçeyi keserken hayal gücüne mesai yazabilir; boşluk, eksiklikten çok etkin bir biçim kararına dönüşür.
Ama her saklama derinlik üretmez. Ses, bakış ve hareket görünmeyen alanla ilişki kurmuyorsa çerçevenin dışı dünyanın devamı değil, yalnız dekor departmanının kapalı kapısı olabilir. Aradaki fark bazen sonraki kesmede belirir, bazen de inatla görünmeden kalır.