Bir yaklaşım süreci sahne sahne yaşatır; diğeri seçilmiş anları art arda getirip zamanı katlar. Montaj sekansı, uzun bir hazırlığı, dönüşümü, yolculuğu ya da ilişki gelişimini kısa görüntüler ve ritmik geçişlerle yoğunlaştıran anlatı biçimidir.
Bu biçim yalnız takvim yapraklarını hızlı çevirmek değildir. Hangi tekrarın gösterildiği, hangisinin elendiği ve görüntülerin müzikle nasıl eklemlendiği sürecin anlamını kurar: aynı antrenman dizisi emeği görünür kılabilir veya başarıyı ter döken bir reklam broşürüne çevirebilir.
Sorun, kesintilerin sonucu yeterince gerekçelendirmeden yalnız ilerleme hissi dağıtmasıyla başlar. Karakter montajdan yeni bir insan olarak çıkarken değişimin bedeli kadraj dışında bırakılmışsa zaman kısalmaz; anlatı hesabı garsona kilitler. İyi montaj sekansı, atladığı günlerin izini seçtiği ayrıntılarda bırakır.