Biyolojik koridor, parçalanmış yaşam alanları arasında canlıların hareketine ve popülasyonların birbirleriyle temasına elverişli bağlantıdır. Dere kıyısı şeritleri, çitler arasındaki çalılık kuşakları veya birbirine yakın küçük yeşil alanlar bu işlevi farklı ölçülerde taşıyabilir. Koridorun sürekliliği yalnız haritadaki yeşil çizgiyle değil, örtü, su, besin ve mevsim boyunca geçişin sürmesiyle değerlendirilir; tek bir hayvan geçişi bu süreklilik hakkında ancak sınırlı bir işaret verir.