Bir yaklaşım ikinci tedarikçiyi, rotayı ya da teknolojiyi listede görmeyi güvence sayar; diğeri, alternatifin ihtiyaç anında hangi hacim ve sürede çalışabildiğini sorar. İkame kapasitesi, kesilen veya pahalılaşan bir kaynak, pazar, güzergâh ya da hizmetin işlevini kabul edilebilir süre ve maliyetle başka bir seçenek üzerinden sürdürebilme gücüdür. Alternatifin adı olması yetmez: teknik uyumluluk, boş üretim ve taşıma hacmi, finansman, sözleşme erişimi, eğitimli personel ve devreye giriş takvimi aynı anda sınanır. Haritada ikinci bir ok çizmek kolaydır; liman vinci ve kredi hattı genellikle kaleme eşlik etmez.
Güçlü senaryoda yedek seçenek önceden denenmiştir, geçiş dönemi stok veya çift kapasiteyle taşınır ve pazarlık gücü gerçekten artar. Karşı senaryoda alternatif de aynı ara mala, sigortacıya, enerji girdisine veya dar geçide bağlıdır; çeşitlenme görünür, kırılma alanı ortaktır. Maliyet de eşit dağılmaz: büyük alıcı kapasiteyi sözleşmeyle kapatırken küçük alıcı daha yüksek fiyatı ya da kesintiyi üstlenebilir. Bu nedenle ikame kapasitesi, seçenek sayısıyla değil, kontrollü bir kesinti tatbikatında korunabilen işlev, erişilebilir hacim ve taşınabilir geçiş maliyetiyle anlamlıdır.