Değişimi kaydetmek için yalnız aynı yere dönmek yetmez; bakışın da mümkün olduğunca aynı kalması gerekir. Sabit nokta fotoğrafçılığı, belirlenmiş bir konum ve yönden benzer kadrajların tarihlenerek tekrar çekilmesiyle çevredeki değişimin görsel bir seri içinde izlenmesi yöntemidir.
Bitki örtüsünün kapanması, kıyı çizgisinin yer değiştirmesi, su düzeyindeki oynama veya bir açıklığın çalılığa dönüşmesi bu seriyle görünür olabilir. Fotoğraf ise nedeni tek başına söylemez: mevsim farkı, bakım, otlatma, yangın, hidrolojik değişim ve çekim koşulları benzer görüntüler üretebilir. İki kare değişimi gösterebilir; eğilimi ve mekanizmayı değil.
Karşılaştırmayı güçlendirmek için çekim yönü, yaklaşık yükseklik, kadraj, tarih, günün saati ve yakın çevredeki müdahaleler kaydedilebilir; mümkünse aynı mevsim penceresine dönülür. İnsan takvimi kesin çizgileri sever, kadrajın daha yararlı işi ise o çizgilerin gerçekten tekrar edip etmediğini beklemektir.