Karakter platformdan ayrıldıktan bir an sonra basılan zıplama tuşu hâlâ çalışır; oyuncu boşluğa düşmek yerine sanki kenarı son anda yakalamış gibi yükselir. Coyote time, özellikle platform oyunlarında, karakter zemini terk ettikten sonra çok kısa bir süre daha zıplama girdisini kabul eden tolerans penceresidir. Dışarıdan bakınca fizik kuralını gevşetir, eldeyse kontrolün niyeti okuduğu hissini üretir.
Yaygın varsayım, iyi kontrolün ekrandaki geometriyi milimetrik dürüstlükle uygulaması gerektiğidir. Oysa oyuncunun tuşa basma anı ile gördüğü kenar aynı saati tutmayabilir; animasyon, ekran gecikmesi ve insan tepkisi küçük bir makas açar. Bu mekanik o makası gizlice kapatır. Fazlası karakteri boşlukta sendika hakkı kazanmış gibi çalıştırır, yokluğuysa her kaçırılmış zıplayışı mahkeme tutanağına çevirir. Buradaki iyi tasarım fiziğe sadakat değil, başarısızlığın oyuncuya adil okunmasıdır.