Ayakkabı kadrajda görünür; taş zeminin ağırlığını çoğu kez setteki ses değil, stüdyoda seçilen yüzey taşır. Foley, film ve diğer görsel-işitsel yapımlarda adım, kumaş ve temas gibi gündelik seslerin görüntüye senkron biçimde yeniden icra edilip kaydedilmesidir. Gerçekliği kopyalamaktan çok inandırıcılığı kurar; görünen nesneyle duyulan malzemenin aynı olması gerekmez. İş görünmez kaldıkça ses kendiliğinden oluşmuş sanılır, oysa ritim, yüzey seçimi ve performans oyunculuğun kulağa ayrılan uzantısıdır. Fazla cilalanırsa her ceket opera pelerini gibi hışırdar, eksik kalırsa dünya çorapla dolaşır. İyi Foley belki nesnenin gerçek sesini değil, görüntünün ihtiyaç duyduğu ağırlığı bulur.