Figüran, anlatının merkezine kişisel bir düğüm eklemeden sahneye sosyal yoğunluk veren oyuncudur. Bir istasyondaki herkesin kendi trenini bekliyor gibi davranması, mekânı dekor olmaktan çıkarır; anlatı onların geçmişini açıklamaz ama hareketlerini, başkarakterin dünyasının gerçekten paylaşıldığını göstermek için kullanır. Figüranın marifeti görünmez olmak değil, görünürlüğünü başkasının hikâyesine kiralamaktır.