Ölü örtüyü yalnız temizlenecek bir dağınıklık saymak kolaydır; onu her yerde dokunulmadan bırakmak da koşulları fazla hızlı eşitler. Ölü örtü, toprak yüzeyinde biriken yaprak, ince dal, kabuk, meyve ve başka bitkisel kalıntıların oluşturduğu organik katmandır. Ayrıştırıcı canlılara besin ve barınma alanı sağlayabilir, yağmur damlalarının doğrudan etkisini azaltabilir, yüzeyin nem ve sıcaklık değişimini yavaşlatabilir; ayrıştıkça besin maddelerinin döngüsüne katılır.
Bu etkilerin yönü ve büyüklüğü kalıntının türüne, kalınlığına, nemine, mevsime ve alanın kullanımına bağlıdır. Yoğun birikim bazı tohumların toprağa ulaşmasını ya da çimlenmesini sınırlayabilir; bütünüyle kaldırılmasıysa toprağı daha açık bırakıp mikrohabitatları azaltabilir. Yangın riski yönetilen bir koruluk ile açık kalması hedeflenen çayır aynı süpürge tarifini istemez. Uygun müdahale, sabit noktalarda örtü kalınlığı, toprak nemi, ayrışma ve fide çıkışını mevsimler boyunca birlikte izleyerek seçilebilir.