Sapmanın normalleşmesi, bir kuraldan veya güvenli çalışma sınırından tekrarlanan ayrılmaların hemen olumsuz sonuç doğurmaması üzerine zamanla olağan ve kabul edilebilir sayılmasıdır. Zincir çoğu kez küçük bir istisna, sonuçsuz tekrar, yerel iş yapma biçimine dönüşme ve resmî ölçütle fiilî uygulama arasındaki farkın görünmezleşmesiyle ilerler. Son kazasız uygulama sapmanın güvenli olduğunu kanıtlamaz; aynı şekilde her prosedür dışı hareket de tek başına bilinçli ihlal sayılmaz. Savunma, sapmaları sonuçtan bağımsız kaydetmek, istisnaların gerekçesi ile sıklığını izlemek, çalışanların işi neden farklı yürüttüğünü incelemek ve sınırları yalnız olay sonrasında değil rutin denetimlerde yeniden sınamaktır.