Sonuç ortaya çıktıktan sonra geçmişteki işaretler daha belirgin, doğru seçenek daha erişilebilir ve olay daha öngörülebilir görünür; sonradan bilme yanlılığı, sonuç bilgisinin önceki değerlendirmeyi bu yönde çarpıtmasıdır. Bir olay kaydında uyarının bulunması, o uyarının karar anında diğer işaretlerden ayrılabildiğini, güvenilir sayıldığını veya uygulanabilir bir karşılığı bulunduğunu tek başına göstermez. Ters ihtimal de önemlidir: belirsizliği gerekçe gösterip açık ve tekrarlanan uyarıları tümden görünmez saymak adil inceleme değildir. Savunma, sonucu bilmeyen bir incelemecinin elindeki zaman sıralı kayıtları değerlendirmesi, her karar noktasında hangi bilginin mevcut ve anlaşılır olduğunun ayrılması, o anda makul görünen alternatiflerin yazılması ve değerlendirme ölçütlerinin sonuçtan önce tanımlanmasıyla güçlenir. Amaç kötü kararı mazur göstermek değil; kusuru, ancak geçmişte gerçekten görülebilir ve yönetilebilir olanla sınamaktır.