Sosyal hakları tek işverene bağlamak idari olarak basit; çalışanın iş ve sektör değiştirdiği bir dönüşümde ise aynı bağ güvenceyi hareketsizleştirir. Taşınabilir sosyal haklar, kıdem, emeklilik katkısı, sağlık güvencesi, ücretli izin veya eğitim hakkı gibi kazanımların işveren ya da çalışma statüsü değiştiğinde belirli kurallarla korunup yeni ilişkiye aktarılabilmesidir. Yaygın varsayım, yeni işe geçen kişinin yeni bir sayfa açmasının doğal olduğudur. İtiraz şudur: geçişi kamu politikası teşvik ediyor, birikmiş hakların kaybını birey ödüyorsa işgücü hareketliliği hedefi kendi ayağına basar. Her hakkı tek hesaba yığmak da çözüm değildir; finansman, kazanma süresi, hak sahipliği ve farklı çalışma biçimleri için katkı yöntemi ayrı kurulmalıdır. Uygulanabilir başlangıç, hangi hakların işyerine değil kişiye bağlı olduğunu belirleyen bir envanter, işverenler arasında standart aktarım kaydı, geçişte kesintisiz teminat ve düşük gelirli dönemler için kamusal katkıdır; toplantı slaytında hareketli görünen emek, haklarını eski dolapta bırakamaz.