Bakış eşleşmesi önce bakan yüzü, sonra bakılan kişi ya da nesneyi göstererek seyircinin dikkat sırasını kurar. Kimin bakışının yeni bir görüntü üretmeye yettiği, sahnedeki merak kadar görünürlük hakkını da dağıtır; kamera burada yalnız mekânı dikmez, bakışlara küçük bir yetki cetveli çizer.