Bir yüz planı tek başına suskundur; yanına gelen görüntü ona açlık, korku ya da özlem yakıştırabilir.
Kuleşov etkisi, ardışık planların ayrı ayrı taşıdıkları bilgiden fazlasını, seyircinin aralarında kurduğu ilişkiyle üretmesidir. Aynı ifade, ardından gösterilen yemek, boş oda veya kayıp bir nesneyle farklı duyguların kanıtı gibi okunabilir. Kurgu burada görüntüleri yalnız sıraya dizmez; birbirlerinin anlamına gizlice altyazı yazar. Yine de her yan yana geliş güçlü bir etki doğurmaz: ritim, bakış yönü, çekim ölçeği ve bağlam ilişkiyi desteklemiyorsa deney, iki kartpostalın zoraki tanıştırılmasına döner. Benim için kavramın asıl gücü, oyunculuğu küçültmesinde değil, seyircinin anlam üretimindeki görünmez emeğini ele vermesindedir.