Bakış eşlemesi yalnız mekân kurmaz; kimin bakışını izlediğimiz, sahnede kimin merakının anlatı tarafından yetkilendirildiğini de belirler. Öteki karakter aynı nesneye baksa bile kesme onun bakışını tamamlamıyorsa bilgiye erişim rolü onda değildir. Yine de her eşleme öznel bakış ilanı sayılmaz; bazen montaj yalnız seyirciyi odada kaybolmaktan kurtarır.