Bakış eşlemesi, bir karakterin kadraj dışına baktığı yönü izleyen planda o bakışın nesnesini göstererek iki görüntü arasında mekânsal süreklilik kuran kurgu tekniğidir. Seyirci kesmeyi fark etmeden bakışı tamamlar; göz önce davranır, montaj sonra evrakı teslim eder.