Bir restoran sahnesinde iki başrol ayrılığı konuşurken arkadaki garsonun boş masayı silip bardağı yerine koyması, arka plan oyunculuğudur. Bu küçük eylemler mekânın yalnız başroller için kurulmadığını hissettirir; figüranı hareketli dekor değil, dünyanın gündelik ritmini taşıyan oyuncu yapar. İyi düzenlendiğinde dikkat çalmadan sınıfı, işi ve bekleme hâlini görünür kılar. Her arka plan hareketi toplumsal tez değildir; bazen oyuncu yalnız tepsiyi düşürmeden kadrajdan çıkmaya çalışıyordur.