Belge diplomatiği, bir belgenin yalnız ne söylediğini değil, hangi usulle üretildiğini, hangi makam veya kişi adına kurulduğunu ve aktarım sırasında hangi izleri taşıdığını inceleyen yöntem alanıdır. Metnin düzeni, kullanılan formüller, tarih ve yer kaydı, mühür ya da imza, nüsha ilişkileri ve kayıt zinciri birlikte değerlendirilir. Bunların hiçbiri tek başına sihirli doğruluk damgası değildir; anlamlarını ilgili dönemin belge düzeninden ve kurumun yetki yapısından alırlar.
Alan tarihsel olarak belirli belge türlerinin incelenmesiyle gelişmiştir. Bu nedenle eski bir beratın doğrulama işaretleriyle çağdaş bir elektronik kaydın güvenilirlik unsurlarını aynı kontrol listesine sıkıştırmak yöntemi kolaylaştırmaz, dönemi siler. Dijital kayıtta sürüm geçmişi, zaman damgası, erişim yetkisi ve sistemler arası aktarım kaydı benzer sorulara yeni araçlarla cevap verebilir. Karşı ağırlık da önemlidir: belgenin usulüne uygun ve sahih görünmesi, içindeki olay anlatısının doğru olduğunu kendiliğinden kanıtlamaz. Diplomatik inceleme belgenin nasıl kurulduğunu sınar; dünyanın gerçekten öyle olup olmadığını tek başına hükme bağlamaz.