İkinci ekran, bir dizi, maç ya da yayını izlerken telefon veya tabletin eşzamanlı olarak sohbete, aramaya ya da başka bir akışa açılmasıdır. Bunu yalnız dikkat eksikliği diye okumak, seyirciyi eserin karşısında uslu oturması gereken kişi rolüne sıkıştırır.
Bazen ikinci ekran anlatılanı araştırmak, arkadaşlarla ortak seyir kurmak veya ağır tempoyu taşımak için kullanılır; bazen de platform bildirimleri dikkati gerçekten parçalar. Aynı hareket hem katılımı genişletebilir hem yapımın ritmini arka plana itebilir. Kumanda koltuğu tek kişilik görünür, dikkat ise apartman toplantısı kadar kalabalıktır.
Pratik ayrım, telefonun elde olup olmamasından çok iki ekran arasındaki geçişi kimin örgütlediğindedir: seyircinin seçimi mi, sürekli çağrı üreten platformların varsayılanı mı? İkinci ekran seyri bozabilir; ama bazen eserin çevresinde başka bir seyir alanı da kurar.