İki düğmeye basıp aynı koridora çıkmak, oyuncuya karar vermiş olmanın yükünü bırakırken oyunu kararın sonucundan kurtarır. Sahte seçim, farklı görünen seçeneklerin sonuç, kaynak, ilişki veya oynanış bakımından anlamlı bir ayrım üretmediği tasarım durumudur. Sorun her yolun sonsuza dek çatallanması gerekmesi değil; arayüzün vaat ettiği etkiyle sistemin tanıdığı etki arasındaki açıklıktır.
Yolların sonradan birleşmesi tek başına hile sayılmaz. Seçim karakterin tavrını görünür kılıyor, kısa vadeli bedeli değiştiriyor ya da oyuncunun bilgisine yeni bir açı ekliyorsa ortak son hâlâ farklı bir yolculuk taşıyabilir. Fakat oyun kırmızı ve mavi kapıyı gösterip ikisinin arkasına aynı memuru yerleştiriyorsa karar mekaniği biraz belediye veznesi dekoruna dönüşür. Seçimin değeri dal sayısıyla değil, oyuncunun seçtikten sonra neyi farklı okumak veya yapmak zorunda kaldığıyla anlaşılır.