Suyun yılın yalnız bir bölümünde bulunması, bir alanı eksik bir göl değil, kendine özgü ritmi olan bir habitat yapabilir. Geçici sulak alan; yağış, kar erimesi veya yeraltı suyu hareketiyle dönemsel olarak su tutan, sonra kısmen ya da bütünüyle kuruyan alandır. Dolup boşalma zamanı toprağın oksijen koşullarını, bitkilerin gelişimini ve üreme ya da beslenme için suya gelen canlıların karşılaşma aralığını etkiler. Bu nedenle koruma sınırını yalnız su görülen çanağa çizmek yetmez; canlıların kurak dönemde kullandığı çevredeki toprak, bitki örtüsü ve geçiş yolları da sürekliliğin parçasıdır. Tek bir kuru yaz alanın işlevini yitirdiğini göstermez. Değişimi değerlendirmek için suyun geliş ve çekilme tarihlerini, su altında kalma süresini ve seçilmiş türlerin yaşam döngülerini birkaç yıl birlikte izlemek gerekir.