Mineral rezervine sahip olmak, ondan kalıcı pazarlık gücü üretmekle aynı şey değildir. Bir görüşe göre kıt ve aranan kaynağı kontrol eden devlet; vergi, ruhsat ve ihracat koşullarını belirleyerek değerin daha büyük bölümünü içeride tutabilir. Bu senaryoda jeoloji masadaki güçlü karttır.
Karşı senaryoda ise sözleşmeyi değerlendirecek uzmanlık, üretimi denetleyecek kurum, fiyat ve maliyet verisine erişim, uyuşmazlık bütçesi ya da alıcı çeşitliliği sınırlıdır. Hükümet şartları sertleştirmek istese bile yatırımın finansmanı, işleme tesisi, lojistik hat veya tek pazara erişim dış aktörlerde yoğunlaşmışsa niyet fiilî kapasiteye dönüşmez. Büyük strateji yine küçük yazılı bir lisans maddesine takılır.
Öte yandan her sert yeniden müzakere başarı değildir; belirsiz kurallar yatırımı ve uzun vadeli üretimi zayıflatabilir. En güçlü ara yol, önceden tanımlanmış gelir paylaşımı, maliyet denetimi, şeffaf ruhsat kaydı, yerel beceri aktarımı ve koşullar değiştiğinde işleyecek açık uyarlama hükümleridir. İzlenecek sonuç yalnız kamu gelirinin büyüklüğü değil; oynaklığın kimde kaldığı, denetim yeteneğinin gelişip gelişmediği ve sonraki sözleşmede dış danışmana bağımlılığın azalıp azalmadığıdır.