Koordinasyonu kullanıcıya bırakmak, onu sürecin ortağı yapmakla aynı şey değildir. Tek ekranda başvuru yapmak katılım gibi görünebilir; eksik cevabı kovalamak, farklı kurumların dilini birbirine çevirmek ve her görüşmenin kaydını saklamak da aynı kişiye düşüyorsa ortaklık biraz kalabalık bir tek kişilik gösteridir.
Kullanıcının bilgi vermesi ve hatayı işaretlemesi elbette gerekli olabilir. Fakat çözüm için gereken zaman esnekliği, dil rahatlığı, bağlantı ve ısrar da örtük şartlara dönüşürse hizmet en çok boş vakti olanı en yetkin kullanıcı sanmaya başlar.
Daha kullanışlı ayrım, karar için gereken kullanıcı katkısıyla kurumların kendi arasındaki takip yükünü ayırmaktır. Kişi ihtiyacını ve itirazını anlatır; devirleri izlemek, sessiz kalan birimi uyarmak ve sonucu tek kanaldan bildirmek hizmetin görevi olur. Belki koordinasyonun adaleti, ekrandaki sadelikten önce kimin peşinden koştuğunda görünür.