Bir dizinin başarı hanesine yalnız tamamlanma oranı yazıldığında, seyirci izleyen değil bitiren kullanıcı rolüne çağrılır. Yavaş açılan, ara vererek tüketilen ya da konuşması izlenmesinden uzun süren işler bu kadroda kolayca beceriksiz figürana dönüşebilir. Platform hızlı bitişi ödüllendiriyorsa ölçü yalnız sonucu kaydetmez; üreticilere ritim, bölüm uzunluğu ve anlatı açıklığı hakkında sessiz bir prova da yaptırabilir. Elbette tamamlanma anlamsız bir gösterge değildir: İzleyicinin nerede koptuğunu görmek erişim sorunlarını veya anlatısal tıkanmayı fark ettirebilir. Sorun, bu işaretin merak, tekrar izleme, gecikmiş etki ve gündelik hayatın bölünmüş zamanıyla yan yana okunmamasıdır. Başarı ekranı bitireni sayarken, yarıda bırakılan şeyin yapıt mı yoksa ölçünün dar seyirci tarifi mi olduğunu nasıl ayıracak?