Bir yaklaşım onarım başarısını hasarlı varlığın yeniden devreye alınma hızıyla, diğeri kritik hizmetin kesinti boyunca kabul edilebilir bir alt düzeyde tutulmasıyla ölçer. Aynı şey değiller.
Akış; hasarın algılanması, güvenli ayırma, eldeki kapasitenin görülmesi, geçici besleme, kullanıcı önceliklendirmesi, kademeli enerjilendirme ve aşağı akış hizmetlerinin doğrulanmasıyla kapanır. Darboğaz trafo veya ekip sayısı olabilir; fakat hangi yükün kritik sayılacağına ilişkin yetki, su ve haberleşme gibi bağlı sistemlerden gelen durum verisi ya da geçici çözümün ne zaman geri çekileceği de belirleyicidir. En hızlı teknik onarım, öncelik sırası yalnız tüketim miktarına göre kurulursa en büyük toplumsal kaybı azaltmayabilir; yedek gücü bulunan kullanıcılar kesintiyi tamponlarken kamusal sisteme bağımlı kesimler daha uzun bekleyebilir. Güvenli geri dönüş, hattın enerjilenmesi değil, kritik talebin karşılandığının, yükün kararlı kaldığının ve geçici destek kaldırıldığında yeni bir kesinti üretmeyeceğinin görülmesidir. Enerji geldiyse nöbet bitmiş sayılmaz; su hâlâ pompalanmıyorsa yalnız gösterge ışığı düzelmiştir.