Enerji altyapısında iki makul bütçe yaklaşımı var: hasarı önlemeye daha çok harcamak ya da hasardan sonra hizmeti hızla geri getirecek kapasiteyi finanse etmek. İlki görünür yatırım, ikincisi çoğu tabloda dağınık kalır: yedek parça stoku, erişim hazırlığı, eğitimli ekip, geçici tedarik ve kesinti boyunca oluşan gelir kaybı. Bunların tutarı olay ve şebeke verisi olmadan bilinmez; dolayısıyla yalnız onarım faturasıyla ucuz atlatıldığı söylenemez. Öte yandan her parçayı stoklamak da sermayeyi bağlayıp eskiyen envanter yaratabilir. Karşılaştırma, önleme bedeliyle beklenen kesinti kaybını ve toparlanma süresini yan yana getirmeli. En pahalı parça bazen depoda olmayan parçadır.