Enerji altyapısına zarar verebilmek, enerji akışını kalıcı biçimde kesebilmekle aynı kapasite değildir. Güçlü ilk senaryoda üretim tesisi, boru hattı, iletim düğümü veya liman gibi az sayıdaki kritik varlık devre dışı kaldığında fiziksel yedek sınırlıdır; kesinti hızla sanayiye, ulaşıma ve hane bütçesine yayılır. Güçlü karşı senaryoda ise saldırı görünür fakat etkisi geçicidir: ağ yeniden yönlendirilir, stok serbest bırakılır, mobil ekip ve yedek parça devreye girer, talep kontrollü biçimde kısılır. Büyük strateji burada çoğu zaman uygun trafoyu, eğitimli ekibi ve açık bir yolu bekler.
Sonucu belirleyen yalnız imha gücü değil, onarım yarışıdır. Saldıran tarafın tekrar vurma kapasitesi ile savunan tarafın hasarı tespit, güvenli erişim, parça tedariki ve yetki devri hızı birlikte ölçülmelidir. Onarım önceliği de dağılımsal bir karardır: ihracat terminalini, hastaneyi, konut bölgesini ve enerji yoğun sanayiyi aynı anda beslemek mümkün olmayabilir. En güçlü iyimser senaryo bölgesel bağlantıların ve yedeklerin şoku emmesidir; kötümser senaryo ise fiziksel hasardan çok sigorta, personel kaybı ve finansman kesintisinin toparlanmayı uzatmasıdır. İzlenecek sinyaller onarım süresi, kritik parça stoku, alternatif rota kullanılabilirliği ve kesintinin kimlere ne kadar süreyle yansıtıldığıdır.