Arka plan oyunculuğu, sahnenin merkezinde olmayan oyuncuların mekânı yaşayan bir toplumsal çevreye dönüştüren performansıdır. Bir kafede herkes aynı anda başrole bakarsa dekor konuşmaya başlar; kimi sipariş bekler, kimi hesabı paylaşır, kimi telefonuna gömülürse dünya başrolün gelişini beklemiyormuş gibi görünür. Bu küçük hareketler kalabalığı yalnız dolgu olmaktan çıkarır, fakat aşırı belirginleştiğinde dikkati sahnenin asıl eyleminden çalabilir. Görünmez kalması beklenen emeğin başarı ölçüsü çoğu zaman seyircinin onu fark etmemesidir.