Beklemenin adil olup olmadığını ortalama süre tek başına göstermez. Aynı kuyrukta çoğunluk kısa sürede içeri girerken az sayıda kişinin çok uzun beklemesi, ortalamayı makul bırakabilir. Sıradan vazgeçip gidenler ölçüme hiç alınmıyorsa sonuç daha da iyimser görünür. Gösterge uslu, deneyim biraz daha dağınıktır.
Daha açıklayıcı bir değerlendirme; bekleme süresinin dağılımını, sıradan ayrılanları, tahmin edilen süre ile gerçekleşen süre arasındaki farkı ve hareket desteği ya da dinlenme ihtiyacı bulunan ziyaretçilerin deneyimini ayrı izler. Bilet türü, etkinlik saati, güvenlik işlemi ve ziyaretçi yoğunluğu hem beklemeyi hem de vazgeçmeyi etkileyebileceği için gruplar doğrudan karşılaştırıldığında nedensel yorum sınırlı kalır.
Pratik hedef her kuyruğu sıfırlamak olmayabilir. Sürenin öngörülebilir olması, cezasız ayrılıp dönme imkânı, oturma alanı ve yardıma erişim aynı gecikmenin yükünü azaltabilir. Kurum başarısı kapıdan geçenlerin sayısıyla değil, gelmeye çalışanların hangi aşamada ve hangi koşullarda elendiğiyle birlikte okunmalı; asıl ölçü belki de sırada görünmeyenlerde saklıdır.