Figüranlık, sahnenin merkezindeki karakterler konuşurken kalabalığı, işyerini ya da sokağı yaşanır kılan arka plan emeğidir. Kamera onları seçmezmiş gibi davranır; yine de kimin servis yaptığı, kimin beklediği, kimin yalnızca ortamı doldurduğu dünyanın sınıf ve rol dağılımını sessizce kurar. Her arka plan ayrıntısı büyük bir toplumsal şifre değildir; bazen sahnenin boş görünmemesi gerekir.