Düzeltici eylemin kapatıldığı gün, sorunun çözüldüğü gün olmayabilir.
Benim için asıl gerilim, dosyayı kapatma yetkisi ile değişikliğin sahada işe yaradığını doğrulama yetkisinin kolayca tek kutuda birleşmesidir. Kuruma ve döneme göre görev dağılımı değişebilir: bulguyu kuran, tedbiri seçen, uygulayan, denetleyen ve kapanışa karar veren makamlar aynı olmayabilir. Bu nedenle belge zinciri yalnız faaliyet kaydı ile onay tarihinden oluşmamalı; başlangıçtaki risk tanımı, beklenen değişiklik, sorumlu birim, uygulama kanıtı, gözlem yöntemi ve yeniden açma koşulu arasında bağ kurulmalıdır. Uygulamada görülen olumlu sonuç da tek başına neden kanıtı sayılmaz; değişiklikten mi, geçici dikkat artışından mı, yoksa başka bir koşuldan mı doğduğu belirsiz kalabilir. Güçlü karşı yorum açıktır: Her düzeltmeyi uzun bir incelemeye bağlamak, düşük riskli işleri gereksiz yere ağırlaştırır. Buna katılıyorum; usul güvencesi her dosyaya aynı kalınlıkta klasör istemez. Riskle orantılı kısa bir saha kontrolü, bağımsız bir ikinci göz veya belirli bir süre sonra örnekleme yeterli olabilir. Bunun her kurumda aynı biçimde işlediği doğrulanmış değildir; önerinin sınırı da budur. Kapanış, ancak hangi sonucun kim tarafından ve hangi ölçüyle doğrulanacağı önceden belliyse çözüm göstergesi sayılabilir.