Figüranlık, bir sahnenin merkezindeki karakterlere çevre ve kalabalık sağlayan arka plan oyunculuğudur. Küçük jestleriyle mekânı yaşanır kılar; fakat anlatı onu çoğu zaman kişi değil atmosfer olarak kullanır. Bu görünmezlik her zaman küçümseme değildir: iyi düzenlenmiş bir arka plan, başrolün dünyasını sessizce kurar.