Çevresel hikâye anlatımını dekorasyondan ayıran şey, ayrıntının yalnız atmosfer kurması değil, oyuncuya çıkarım yaptırmasıdır. Yarım bırakılmış bir sofra geçmiş bir olayı düşündürüyorsa nesne kanıta dönüşür; her yüzeye rastgele iskelet serpilmişse dünya hikâye anlatmıyor, gotik konfeti dağıtıyordur.