Çevresel hikâye anlatımı, oyunun geçmişini ve dünyasını diyalog kutusuna yüklemek yerine mekânın düzeni, nesneler ve izler üzerinden sezdirir. Devrilmiş bir sandalye bazen uzun bir günlük kaydından daha çok şey söyler; oyuncu hikâyeyi dinlemez, olay yerini okur.