Geri alma imkânı yalnız hata düzeltmez; kullanıcının ne kadar cesur oynayacağını da tasarlar. Sonuç geri çevrilebiliyorsa renk, kurgu, rota veya cümle üzerinde deneme alanı genişler. Düğme var ama neyi geri getireceği belirsizse güvence dekor olur; oyuncu uçurumun yanında korkuluk resmiyle baş başa kalır. Sınırsız geri dönüş her bağlamda iyi değildir, çünkü kararın ağırlığını silebilir. Asıl estetik tercih, hangi eylemin bedel taşıdığı ve bu bedelin önceden ne kadar anlaşılır olduğudur. Geri alma, arayüzün merhameti değil, risk dramaturjisidir.