Yeni defterin ilk sayfasını boş bırakmak, kusursuz başlangıç baskısını bir yaprak ötelemektir. O sayfa defterin lobisi gibi tertemiz beklerken gerçek hayat ikinci sayfadan içeri girer: eğri tarih, acele not, minik yıldız. Bence boşluğun kendisi de başlangıç ritüelinin parçasıdır.