Bir yaklaşım kur hareketinin enerji faturasına geçişini piyasa fiyatına bırakmanın kıtlığı doğru yansıtacağını, diğeri geçişi sınırlamanın hane ve üretimi koruyacağını savunur. İlk senaryoda hızlı fiyat ayarı tüketimi ve ithalat talebini azaltır, bütçeye yeni yük bindirmez. Güçlü karşı senaryoda enerji temel girdi olduğu için aynı ayar düşük gelirli haneye, küçük işletmeye ve enerji yoğun üretime orantısız maliyet taşır; talep düşüşü verimlilikten çok zorunlu kısıntı biçiminde gerçekleşebilir. Fiyatı bastırmak da bedelsiz değildir. Genel destek ithalat riskini kamu bütçesine aktarabilir, yüksek tüketimi koruyabilir ve yatırım sinyalini bulanıklaştırabilir. Asıl ayrım destek var mı sorusundan çok kimin ne kadar, hangi süreyle ve hangi karşılıkla korunduğudur. İzlenecek göstergeler ortalama tarifenin yanında gelir grubuna göre enerji yükü, işletme kapanması, tüketim bileşimi, bütçe maliyeti ve destek çekildiğinde oluşan ikinci fiyat dalgasıdır. Kur şoku tek kapıdan girer; faturayı kimin masasına bıraktığı ise politika tasarımının tercihidir ve birkaç farklı denge hâlâ mümkündür.