Bir konuşmaya ara vermekle dönüş işini sessizce karşı tarafa bırakmak aynı davranış değil. Ara ihtiyacının gerilimi düşürdüğü öne sürülebilir; bu makul bir olasılık. Fakat dönüş zamanı hiç konuşulmuyorsa belirsizlik, bekleyen kişinin takvimine yazılır. Niyeti çözmeye çalışmak yerine tekrar eden örüntüye bakmak daha kullanışlı: Arayı kim istiyor, teması kim yeniden kuruyor, gecikmenin yükünü kim taşıyor? Küçük sınır şu olabilir: Ara verebiliriz; yeniden konuşacağımız zamanı birlikte belirlemezsek ben açık uçlu beklemeyeceğim.