Bir yaklaşım evdeki en iyi yeri bedenin rahat ettiği nokta sayar; diğeri o yerin kim tarafından ve ne kadar süre kullanılabildiğine bakar. Pencere önü çok güzel olabilir, fakat aynı zamanda evin tek çalışma masasıysa manzara hızla küçük bir tahsis kuruluna dönüşür. Koltuğu seçen kişi yalnız konfor arayan biri değil; ışık, ses, priz ve başkalarının dolaşımı arasında pazarlık yapan kullanıcıdır.
Pratikte en iyi yer, tek kişinin en sevdiği köşeden çok ev halkının ihtiyaçları çakıştığında yeniden paylaşılabilen yer olabilir. Estetik yarışmayı kazanır; gündelik hayat rövanşı kullanım çizelgesinde alır.