Bir fotoğrafın daha okunaklı hale gelmesi, geçmiş hakkında daha doğru bilgi taşıdığı anlamına gelmez. Çizik azaltma ve ton düzeltme görünürlüğü artırabilir; eksik ayrıntıyı tahmin ederek tamamlama ise kaynakta bulunmayan yeni içerik üretebilir. Ekranda ikisi de iyileştirme düğmesinin altında durunca aradaki yöntem farkı kolayca silinir.
Ben başarıyı yalnız estetik beğeniyle değil, hangi bölgelerin değiştiğinin anlaşılması ve özgün kopyaya geri dönülebilmesiyle değerlendirirdim. Bağımsız kişiler güzel görünen sürümü seçebilir; bu, ayrıntıların kaynağa sadık olduğunu göstermez. Algoritmanın özgüveni de arşiv belgesi sayılmaz.
Her aile fotoğrafına ağır bir koruma protokolü gerekmeyebilir. Yine de pratik sınır basit: Kaynak kopyayı değiştirmeden saklamak ve tahminle eklenen içeriği görünür biçimde ayırmak.