Bir bölümü hobi diye adlandırmak bazen öğrenmenin keyfini anlatır, bazen de o eğitime erişmenin maddi koşullarını görünmez yapar. Aynı program, yaşam giderleri karşılanan biri için merak alanı; ücretli çalışmayla eğitimi birlikte yürütmek zorunda olan biri için yüksek maliyetli bir tercih olabilir.
Ben bölümleri ciddiyet sırasına dizmek yerine katılımın kimler için mümkün kaldığına bakardım. Ders saatleri, bursun gerçek giderleri karşılama düzeyi, ücretsiz emek beklentisi ve mezuniyet sonrası geçiş seçenekleri bilinmeden hobi etiketi öğrencilerin karşılaştığı yükü açıklamaz. Etiket ölçüm kılığına girdiğinde yöntem biraz erken tatile çıkar.
Bunun sınırı, eğitimin yalnız işe yerleştirme aracı sayılmamasıdır. Pratikte merakı savunurken o meraka erişmenin zaman ve gelir koşullarını da görünür tutmak gerekir.