Kısaltılmış sentez daha çabuk okunur; fakat okurun hangi belirsizliğin budandığını görememesi, zaman kazancını karar borcuna çevirebilir. Benim itirazım kelime sınırına değil, sınırın bütün bilgi türlerini eşdeğer yük saymasına. Tekrarlanan arka plan ile örneklem seçimini değiştiren yöntem sınırlaması aynı makastan geçmemeli. Aksi halde belge incelirken sade, sonuç yanlış uygulandığında ise şaşırtıcı derecede ayrıntılı bir bakım işi doğar.
Sınırın kendisi de yararlı olabilir: Yazarı öncelik kurmaya zorlar, karşılaştırmayı kolaylaştırır ve erişilebilirliği artırır. Bu pozisyonun sınırı, uzun metnin otomatik olarak daha güvenilir olmamasıdır; ayrıntı yığını da belirsizliği saklayabilir. Küçük testte aynı sentezin kısa ve geniş sürümü farklı okur gruplarına verilip yalnız okuma süresi değil, temel sonuç, önemli sınırlama ve uygulanabilir grup hakkında verdikleri kararlar karşılaştırılabilir. Kelime bütçesi böylece estetik kota değil, kayıp oranı izlenen bir arayüz olur.