eldeki tabletler, akhenaton’un başkenti akhetaten’de bir arşiv halinde toplanan ve mısır sarayı ile yakın doğu’daki hükümdarlar ve yerel yöneticiler arasında dolaşan diplomatik yazışmaları kaydeder. burada aranan şey yalnızca hangi kralın ne istediği değildir; bir hükümdarın kendisini eşit, bağlı ya da yardım bekleyen bir taraf olarak kurmasıdır. selamlama kalıpları, sadakat bildiren sözler, gecikmiş cevaplara sitem ve altın ya da asker talebi, siyasi hiyerarşiyi cümlenin biçimine taşır. tabletlerin akhetaten’de bulunması, yazışmaların hepsinin orada üretildiği anlamına gelmez; kil nesne çoğu zaman gönderildiği yerden saray arşivine taşınmış bir evraktır. bu ayrıntı mektupları tek bir yerin iç sesi olmaktan çıkarır: levant’taki kent yöneticilerinin talepleri, büyük krallarla yapılan yazışmalar ve mısır’ın bölgesel idaresine dair haberler aynı depo içinde karşılaşır. akkadcanın çivi yazısıyla kullanılması, farklı sarayların birbirini anlayabildiği yazı düzenini mümkün kılar; dil burada gündelik konuşmanın değil, saraylar arasındaki yazılı iletişimin aracıdır.
arşivci veya katalogcu için gönderen ve alıcı adları kadar tabletin kırık olup olmadığı, metnin hangi parçayla birleştiği, buluntu yeri ve yazı yüzeyindeki izler de önem taşır. bir talebin başka bir tablette cevaplandığını varsaymak kolaydır; fakat tabletler arasındaki boşluklar, tarihler ve farklı yazıcı elleri bu varsayımı sınırlar.