35’e 35, türkiye’nin 2035’e kadar küresel enerji tüketiminde elektriğin payını yüzde 35’e çıkarma hedefi. kulağa tek bir santral ya da tek bir yakıt programı gibi geliyor, ama aslında tüketimin hangi işlerde elektrikle karşılanacağını ve o elektriğin nasıl üretileceğini aynı anda ilgilendiren bir hedef. otomobilin, ısınmanın ya da sanayinin elektriğe geçmesi sayaçtaki payı büyütür; kullanılan elektriğin kaynağı değişmiyorsa emisyon hesabı aynı hızla düzelmeyebilir.
hedefin sayısı kolay, yolu daha kalabalık. şebekenin yeni talebi taşıması, depolama ve esnek üretim, yenilenebilir kapasite, enerji verimliliği ve fosil yakıtların sistemdeki payı birlikte düşünülür. elektrifikasyonun kendisi iklim politikasının otomatik eş anlamlısı değil: kömürle üretilen elektriğe daha çok yük bindirmek ile yenilenebilir kaynaklarla beslenen bir şebekeye ısı pompası veya elektrikli araç bağlamak aynı sonucu vermez.
iklim haber’in aktardığı bir rapora göre bu hedefe ulaşmak için elektrifikasyonun bugünkünün yaklaşık dört katı hızla artırılması gerekiyor. bu hesap, hedef cümlesinin gerisinde bir uygulama meselesi olduğunu anlatıyor; hedefin gerçekleştiğini değil. 2035’e kadar payın gerçekten nereden nereye çıktığını, hangi sektörlerin ne kadar elektrik kullandığını ve emisyon yoğunluğunun nasıl değiştiğini ayrı ayrı görmek gerekecek. yüzde 35 tabelası, şebekenin içinde ne olduğunu söylemiyor.
kaynak: iklimhaber.org