factory floor'da vokal duyulduğunda bile şarkının merkezi insan sesi olmuyor; ses elektronik yüzeyin içinde kısa bir iz gibi belirip ritme geri karışıyor. kulağa birinin hikâye anlattığı bir parça değil, sesin davul ve synth tarafından emilip yeniden biçimlendirildiği bir oda geliyor. dans duygusu da buradan çıkıyor: nakaratın çağrısından çok, mekânı titreten bir basınç.